سایه سار چشم توام ای ناخدای باران

مناجات ناشنوایان ----- رهبر معظم انقلاب

sayesaran — Sun, 11 Oct 2009 03:58:18 GMT

ما خیل بندگانیم،ما را تو می شناسی

هر چند بی زبانیم ما را تو می شناسی

ویرانه ایم و در دل گنجی ز راز داریم

با آنکه بی نشانیم ،ما را تو می شناسی

با هر کسی نگوییم راز خموشی خویش

بیگانه با کسانیم ،ما را تو می شناسی

آئینه ایم و هر چند لب بسته ایم از خلق

بس رازها که دانیم ،ما را تو می شناسی

از قیل و قال بستند،گوش و زبان ما را

فارغ از این و آنیم ،ما را تو می شناسی

از ظن خویش هر کس،از ما فسانه ها گفت

چون نای بی زبانیم ما را تو می شناسی

در ما صفای طفلی،نفسرد از هیاهو

گلزار بی خزانیم،ما را تو می شناسی

آئینه سان برابر گوئیم هر چه گوئیم

یکرو و یک زبانیم ما را تو می شناسی

خط نگه نویسد حال درون ما را

در چشم خود نهانیم،ما را تو می شناسی

لب بسته چون حکیمان،سرخوش چو کودکانیم

هم پیر و هم جوانیم،ما را تو می شناسی

با درد و صاف گیتی،گه سرخوشی است گه غم

ما درد غم کشانیم،ما را تو می شناسی

از وادی خموشی راهی به نیکروزی است

ما روزبه،از آنیم ما را تو می شناسی

کس راز غیر،از ما نشنید پس "امینیم"

بهر کسان امانیم،ما را تو می شناسی

زندگي در شعر شریعتی

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 14:04:18 GMT

در باغ بی برگی زادم

و در دولت فقر غنی گشتم

و از چشمه ایمان سیراب شدم

و در هوای دوست داشتن دم زدم

و در آرزوی آزادی سر برداشتم

و در بالای غرور قامت کشیدم

و از دانش طعامم دادند

و از شعر شرابم نوشاندند

و از مهر نوازشم کردند

و حقیقت ، دینم شد و راه ، رفتنم

و خیر ، حیاتم شد و کار ، ماندنم

و زیبایی ، عشقم شد و بهانه زیستنم

حیرانی---- قیصر امین پور

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 12:52:18 GMT

من سایه ای از نیمه پنهانی خویشم *** تصویر هزار آینه حیرانی خویشم

صد بار پشیمانی و صد مرتبه توبه *** هر بار پشیمان ز پشیمانی خویشم

عالم همه هر چند که زندان من و توست *** از این همه آزادم و زندانی خویشم

تا در خم آن گیسوی آشفته زدم دم دست *** چون خاطر خود جمع پریشانی خویشم

فردایی اگر باشد باز از پی امروز *** شرمنده چو حافظ ز مسلمانی خویشم

حافظ مگر از عهده وصف تو برآید *** با حسن تو حیران غزلخوانی خویشم

نام گمشده----قیصر امین پور

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 12:42:18 GMT

دلم را ورق می زنم

به دنبال نامی که گم شد

در اوراق زرد و پراکنده این کتاب قدیمی

به دنبال نامی که من...

-من شعرهایم که من هست و من نیست-

به دنبال نامی که تو...

-توی آشنا-ناشناس تمام غزل ها-

به دنبال نامی که او...

به دنبال اویی که کو؟

چیستان----قیصر امین پور

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 11:14:18 GMT

ما گنهکاریم،آری، جرم ما هم عاشقی ست

آری اما آنکه آدم هست و عاشق نیست کیست؟

زندگی بی عشق ،اگر باشد همان جان کندن است

دم به دم جان کندن ای دل کار دشوای ست،نیست؟

زندگی بی عشق اگر باشد لبی بی خنده است

بر لب بی خنده باید جای خندیدن گریست

زندگی بیعشق اگر باشد هبوطی دائم است

آنکه عاشق نیست،هم اینجا هم آنجا دوزخی ست

عشق عین آب ماهی یا هوای آدم است

می توان ای دوست بی آب و هوا یک عمر زیست؟

تا ابد در پاسخ این چیستان بی جواب

بر در و دیوار می پیچد طنین چیست؟چیست؟

کدام چشمه-----دکتر علی شریعتی

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 10:15:18 GMT

دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد

آدمی که همواره در پی گمشده اش

ملتهبانه به هر سو می کشاند

خدا ، آزادی ، هنر و دوست

در بیابان طلب بر سر راهش منتظرند

تا وی کوزه خالی خویش را

از کدامین چشمه پر خواهد کرد

نگهبان سکوت---- دکتر علی شریعتی

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 08:28:18 GMT

این نگهبان سکوت

شمع جمعیت تنهایی

حاجب درگه نومیدی

راهب معبد خاموش

سالک راه فراموش

چشم بر راه پیامی،پیکی

خفته در سردی آغوش پر آرامش یاس

گرمی بازوی مهری نیست

که نه بیدار شود از نفس گرم امید

سر نهاده ست به بالین شبی

که فریبش ندهد عشوه ی خونین سحر

ای پرستو برگرد

در این زمانه-----قیصر امین پور

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 07:47:18 GMT

در این زمانه هیچ کس خودش نیست

کسی برای یک نفس خودش نیست

همین دمی که رفت و بازدم شد

نفس-نفس،نفس-نفس،خودش نیست

همین هوا که عین عشق پاک است

گره که خورد با هوس خودش نیست

خدای ما اگر که در خود ماست

گسی که بی خداست، پس خودش نیست

دلی که گرد خویش می تند تار

اگر چه قدر یک مگس ،خودش نیست

مگس،به هر کجا،بجز مگس نیست

ولی عقاب در قفس، خودش نیست

تو ای من،ای عقاب بسته بالم

اگر چه بر تو راه پیش و پس نیست

تو دست کم کمی شبیه خود باش

در این جهان که هیچ کس خودش نیست

تمام درد ما همین خود ماست

تمام شد،همین و بس:خودش نیست

خدا-علي-معبد -----دکتر شریعتی

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 05:25:18 GMT

چه خانه سرد و احمق و بي روحي است طبيعت

كه خدا از آن رفته باشد

چه شب دراز و تاريك زمستاني است تاريخ

كه علي در آن مرده باشد

چه قبرستان عزادار و غمزده اي است زمين

كه در آن معبد نباشد

تو می دانی----دکتر شریعتی

sayesaran — Fri, 28 Aug 2009 05:10:18 GMT

تو مي داني كه من

از ميان همه نعمت هاي اين جهان

آن چه را برگزيده ام و دوستش مي دارم

تويي، فقط تو ...