دلم را ورق می زنم

به دنبال نامی که گم شد

در اوراق زرد و پراکنده این کتاب قدیمی

به دنبال نامی که من...

-من شعرهایم که من هست و من نیست-

به دنبال نامی که تو...

-توی آشنا-ناشناس تمام غزل ها-

به دنبال نامی که او...

به دنبال اویی که کو؟


 

نوشته شده توسط مصطفي در ششم شهریور 1388 ساعت 4:13 بعد از ظهر موضوع قیصر امین پور | لینک ثابت