سایه سار چشم توام ای ناخدای باران

سر خوش ز سبوي غم پنهاني خويشم

چون زلف تو سرگرم پريشاني خويشم

در بزم وصال تو نگويم ز كم و بيش

چون آينه خو كرده به حيراني خويشم

لب باز نكردم به خروشي و فغاني

من محرم راز دل طوفاني خويشم

يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي

عمريست پشيمان ز پشيماني خويشم

از شوق شكرخند لبش جان نسپردم

شرمنده جانان ز گران جاني خويشم

بشكسته تر از خويش نديدم به همه عمر

افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم

هر چند امين بسته دنيا نيم اما

دل بسته ياران خراساني خويشم

نوشته شده توسط مصطفي در سی و یکم مرداد 1388 ساعت 3:55 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت